Me byggjer kartet. De eig det, de fyller det, og det ligg på adressa dykkar.
Det er staden folk går for å finna ut kvar dei skal.
Dei fleste som spør oss om eit kart, har alt eit. Det ligg som ein PDF i eit program, eller som eit bilete nokon laga i fjor. Det me byggjer, er noko anna: ei levande side de eig sjølve, som veit kvar folk står, som de kan endra midt i arrangementet, og som kvar einaste stad har si eiga lenkje inn i.
Eit trykt kart er ferdig i det det går i trykken. Eit kart de styrer sjølve, er ferdig først når arrangementet er over. Flyttar de ein inngang klokka ni om morgonen, står det på kartet klokka ni og eitt minutt, òg for dei som allereie har det oppe.
Ein gjest som ser seg sjølv på kartet, spør ikkje om vegen. Han ser at det er tre hundre meter til scena, at bussen går om tolv minutt, og at toalettet er nærare enn han trudde. Ingen har nokon gong bedt oss fjerna den funksjonen.
Ein stad på kartet har si eiga adresse. Ho kan sendast i ei melding, opnast frå ein QR-kode på ein plakat og finnast av eit søk. Eit bilete av eit kart kan ingen av delane, og det er heile skilnaden på eit kart og ein illustrasjon.
Hovudscene
Opnar 17.00. Inngang frå nord.
Alt på lista køyrer på eit av karta lenger nede. Ingenting her er noko me har tenkt å byggja.
Ei veke, femti stader og eit publikum som aldri har vore der før.
Trettiseks banar som må kunna finnast på nummer av ein forelder i regnet.
Alt det offentlege eig og driftar, samla ein stad folk faktisk opnar.
Området, tilboda rundt og turane som går frå døra.
Bygg, innganger og parkering, for folk som skal finna eitt rom.
Løyper og hytter med lengd, stigning og underlag som stemmer.
Opne dei og sjå etter. Tala under er talde på dei køyrande karta 31. august 2026.
Heile turneringa på eitt kart, på sitt eige domene. Arrangøren redigerer det sjølv medan cupen går, og shuttlebussane følgjer vegen i staden for å vera strekar mellom haldeplassar.
Tidtabellen veit kva klokka er. Står du der etter siste avgang, seier kartet det, i staden for å visa deg ei rute som ikkje går.
kart.vosscup.no
Ein festival som ikkje ligg på eitt område, men spreidd utover fleire kommunar, frå fjord til fjell. Kartet er inngangen til alt saman, på norsk og engelsk.
Kartet ligg inne i festivalen sin eigen nettstad, under deira header og meny, som ei side blant dei andre.
ekstremsportveko.comSame kart under panseret. Skilnaden er kvar folk møter det.
kart.dittfirma.no
Eit eige rom med ei eiga adresse. Lett å setja på ein plakat, lett å hugsa, og noko de kan senda folk til utan å forklara kvar dei skal klikka. Dette er det Voss Cup har.
dittfirma.no/kart
Same kart, men som ei side under dykkar eigen header og meny. Ingen ny inngang å forklara, og ingen som lurer på om dei forlét nettstaden dykkar. Dette er det Ekstremsportveko har.
I begge tilfelle er det dykkar. Innhaldet ligg hos dykk, de redigerer det sjølve, og sluttar de å bruka oss, står kartet framleis der.
Ingen app-butikk, ingen nedlasting, ingen versjon som må godkjennast.
Gjesten opnar kartet ein gong og vel Legg til på heimeskjermen. Etter det ligg det mellom dei andre ikona med dykkar merke på, og opnar seg i heil skjerm: inga adresselinje, ingen faner, ingen tilbakeknapp. Det oppdaterer seg sjølv, fordi det framleis er kartet dykkar og ikkje ein kopi av det.
Kartbileta på denne sida er frå Mapbox og OpenStreetMap.
Send oss eit område og kva som skal stå på det, så viser me korleis det ser ut.